گنگ خواب دیده

ثروت صادق محصولی بیشتر از 51 هزار سال حقوق یک کارگر ایرانی است

kamkendex — Sun, 08 Nov 2009 18:28:18 GMT

‌صادق محصولي به عنوان وزير رفاه و تامين اجتماعي به مجلس پشنهاد شد با توجه به اینکه یکی ازهدف اصلی وزارت رفاه و تامين اجتماعي کمک به رفاه کارگران است تفاوت درامد اشکار وزیر با یک کارگر ساده چقدر باید باشد؟آیا این وزیررفاه مند میتواند رفاه کارگران گرسنه بعضی از کارخانجات که چندین ماه حقوق خود را دریافت نکرده اند را تامین کند؟

با توجه به اینکه ثروت آشکار صادق محصولی ،وزیر کشور احمدی نژاد و برگذارکننده انتخابات ریاست جمهوری، 160 میلیارد تومان اعلام شده، و از طرفی خط حقوق یک کارگر بر اساس مصوبه دولت در سال 88 ، 290 هزار تومان تعین شده، (مبلغی که بسیاری از شرکتهای خصوصی و نیمه دولتی از آن تخلف کرده و حقوقی به مراتب کمتر از آنرا به کارگرانشان می دهند ) ، اگر فرض کنیم 10 درصد از حقوق یک کارگر برای مالیات، بیمه، حق بازنشستگی و غیره کسر شود. یک محاسبه ساده نشان می دهد،

ثروت آقای وزیر برابر است با 51086 سال حقوق یک کارگر.

صادق محصولی کیست؟

56 سال پیش آغاز محاکمه دکتر مصدق

kamkendex — Sun, 08 Nov 2009 14:01:18 GMT

هفدهم آبان سال ۱۳۳۲، دو ماه و ۲۱ روز پس از کودتای ۲۸ مرداد، محاکمه دکتر مصدق که در بازداشت بود به اتهام ضدیت با سلطنت و قصد برکنارکردن شاه و نیز به عنوان مسبب وقایع ۲۵ تا ۲۸ مرداد در محکمه نظامی تهران آغاز شد.

روزنامه مردمسالاری در گزارشی نوشته است: در دادگاه دکتر مصدق هنگام معرفی، خود را نخست وزیر قانونی ایران اعلام و به صلاحیت محکمه اعتراض کرد و گفت که تنها دیوان عالی کشور می تواند رئیس دولت را بازخواست قضایی کند. با بیان این مطلب، جلسه محاکمه به مدت یک هفته تعطیل شد تا اعضای محکمه که چند افسر ارشد بودند به صلاحیت خود رسیدگی کنند. دکتر مصدق گفته بود که طبق قوانین ایران، دیوان عالی کشور جای رسیدگی به قصور نخست وزیر و وزیران است.

وی برکناری خود را یک کودتا با نقشه خارجی خوانده بود و گفته بود که جز با رای عدم اعتماد پارلمان، فردی دیگر حق برکناری نخست وزیر را ندارد، و در صورت وقوع چنین عملی، این مرتکب است که باید به اتهام نقض قانون اساسی و نادیده گرفتن اراده مردم محاکمه و مجازات شود.

کودتا یعنی برکنار کردن دولت از طرق غیرقانونی، و بنابراین کودتاگران مجرمند، نه من که برگزیده ملت و رئیس قانونی دولت هستم. عامل و دشت نشانده بیگانه خائن و مجرم است، نه من.انتشار اخبار مربوط به آغاز محاکمه دکتر مصدق که در جامعه ایران از محبوبیت فراوان برخوردار بوده است و نیز گزارشهای مربوط به تجدید روابط ایران و انگلستان و خبرهایی که حکایت از سفر قریب الوقوع ریچارد نیکسون معاون وقت رئیس جمهوری آمریکا به تهران داشت خشم مردم را برانگیخت.

بازار تهران به نشانه اعتراض تعطیل و تظاهرات مردم در چند شهر ازجمله تهران و تبریز آغاز شد و اعتصاب و تظاهرات سراسری از روزهای بعد اعلام گردید که نظامیان حکومت (دولت کودتا) وارد عمل شدند، قسمتی دیگر از بازار تهران را ویران و به سوی مردم معترض تیراندازی کردند که ضمن آن دو تن کشته و عده ای مجروح شدند.

چندین بازرگان و عده ای از معاریف ملی گرا نیز دستگیر شدند. برای پیشگیری از وقایع مشابه; در اصفهان، فارس و خوزستان حکومت نظامی اعلام و رفت و آمد درساعات شب و تشکیل اجتماعات بیش از سه نفر ممنوع گردید. همزمان شماری از مهندسان و کارکنان شرکت ملی نفت ایران نیز به اتهام هواداری از دکتر مصدق و جنبش های چپ از کار برکنار شدند.

منبع

پاسخ جالب استاد علی اکبر دهخدا به بخش فارسی صدای آمريکا از نيويورک

kamkendex — Sat, 07 Nov 2009 22:54:40 GMT

19 دیماه 1332
خيابان ايرانشهر، فيشرآباد، تهران

آقای محترم- صدای آمريکا در نظر دارد برنامه ای از زندگانی دانشمندان و
سخنوران ايرانی، در بخش فارسی صدای آمريکا از نيويورک پخش نمايد. اين
اداره جنابعالی را نيز برای معرفی به شنوندگان ايرانی برگزيده است. در
صورتی که موافقت فرماييد، ممکن است کتباً يا شفاهاً نظر خودتان را اطلاع
فرماييد تا برای مصاحبه با شما ترتيب لازم اتخاذگردد.

ضمناً در نظر است که علاوه بر ذکر زندگانی و سوابق ادبی سرکار، قطعه ای نيز از جديدترين آثار منظوم يا منثور شما پخش گردد.

بديهی است صدای آمريکا ترجيح می دهد که قطعه انتخابی سرکار، جديد و قبلاً
در مطبوعات ايران درج نگرديده باشد. چنانچه خودتان نيز برای تهيه اين
برنامه جالب، نظری داشته باشيد، از پيشنهاد سرکار حُسن استقبال به عمل
خواهد آمد.

با تقديم احترامات فائقه

سی. ادوارد. ولز

رئيس اداره اطلاعات سفارت کبرای آمريکا

******

پاسخ استاد علی اکبر دهخدا

جناب آقای سی. ادوارد. ولز،
رئيس اداره اطلاعات سفارت کبرای آمريکا

نامه مورخه 19 ديماه 1332 جنابعالی رسيد و از اينکه اين ناچيز را لايق
شمرده ايد که در بخش فارسی صدای آمريکا از نيويورک، شرح حال مرا انتشار
بدهيد متشکرم.

شرح حال من و امثال مرا در جرايد ايران و راديوهای ايران و بعض از دول
خارجه، مکرر گفته اند. اگر به انگليسی اين کار می شد، تا حدٌی مفيد بود؛برای اينکه ممالک متحده آمريکا، عدٌه ای از مردم ايران را بشناسند. ولی به فارسی، تکرار مکرٌرات خواهد بود، و به عقيده من نتيجه ندارد.

و چون اجازه داده ايد که نظريات خود را دراين باره بگويم واگرخوب بود، حُسن استقبال خواهيد کرد، اين است که زحمت می دهم: بهتر اين است که اداره اطلاعات سفارت کبرای آمريکا به زبان انگليسی، اشخاصی را که لايق می داند،معرفی کند و بهتر از آن اين است که در صدای آمريکا به زبان انگليسی برای مردم ممالک متحده شرح داده شود که در آسيا مملکتی به اسم ايران هست که خانه های قراء و قصبات آنجا در و صندوقهای آنها قفل ندارد و در آن خانه ها و صندوقهای طلا و جواهرات هم هست و هر صبح مردم قريه، از زن و مرد به صحرا می روند و مشغول زراعت می شوند و هيچ وقت نشده است وقتی که به خانه برگردند، چيزی از اموال آنان به سرقت رفته باشد.

يا يک شتردار ايرانی که دو شتر دارد و جای او معلوم نيست که در کدام قسمت مملکت است، به بازار ايران می آيد و در ازای «پنج دلار» دو بار زعفران يا ابريشم برای صد فرسخ راه حمل می کند و نصف کرايه را در مبداء و نصف ديگرآن را در مقصد دريافت می دارد، و هميشه اين نوع مال التجاره ها سالم به مقصد می رسد.

و نيز دو تاجر ايرانی، صبح شفاهاً با يکديگر معامله می کنند و در حدود چند ميليون و عصر خريدار که هنوز نه پول داده است و نه مبيع آن را گرفته است،چند صد هزار تومان ضرر می کند، معهذا هيچ وقت آن معامله را فسخ نمی کند و آن ضرر را متحمٌل می شود.

اينهاست که از اين گوشه آسيا شما می توانید به ملت خودتان اطلاعات بدهيد، تا آنها بدانند در اينجا به طوری که انگليسی ها ايران را معرٌفی کرده اند، يک مشت آدمخوار زندگی نمی کنند و از طرف ديگر به فارسی، به عقيده من خوب است که در صدای آمريکا، طرز آزادی ممالک متحده آمريکا را در جنگ های استقلال، به ايرانيان بياموزيد و بگوييد که چگونه توانسته ايد از دست استعمار خلاص شويد؟ و تشويق کنيد که واشنگتن ها و فرانکلن ها در ايران، برای حفظ استقلال از همان طرق بروند.

در خاتمه با تشکر از لطف شما احترامات خود را تقديم می دارد.

شمس البتول

kamkendex — Fri, 06 Nov 2009 21:48:18 GMT

زن زندگانی، زن قدیم شمس البتول ،کوشی اون همه معرفت و خونه داری و غیرت کجاست شمس البتول تو نه هزار تا فیس داشتی نه هزار شمس البتول . آه ای شمس البتول تو دگر نیستی تازه شمس البتول نه زیگیل بو نه سیریش بود نه کنه بود نه چسبونک.هم باهوو سازش داشت هم با شوهر. آشپزی بلت بود و در کار خانه دستی داشت. اگر اینارو هم نداشت غیرت و عفاف و شعور و سازش داشت شمس البتول و شمس البتول ها منقرض شدن و جاشونو به جوجو بتولا دادن و چاره چیست؟
نه عشق دارن نه معرفت و نه علاقه البته در مورد مردا هم همینا هست

گو بنالد از حسرت من دو گوش کر دارم!

kamkendex — Thu, 05 Nov 2009 21:37:23 GMT

این غزل شورانگیز و تازه ی بانو سیمین بهبهانی را در هوای یکی از نازنینان خود نوشتم:

پاي کوب و دست افشان، شورها به سر دارم
دف به کف، زبي تابي،تاب در کمر دارم
پايه در زمين ثابت ،ايستا چو پرگارم
وز براي چرخيدن پايه اي دگر دارم.‏
مي گشايم از دامن چتر پرگل و سوسن
دست هات مي لرزد:‏ از دلت خبر دارم
اي زکار دل غافل‏ بد مکن زغيرت، دل
من به کس نيفشانم گرچه نقل تر دارم.‏
تا نگاه مشتاقم با تو عشق مي بازد‏
جمله خلق مي داند‏ با چه کس نظر دارم.‏
گرچه تاق ابرويم با کرشمه مي لرزد‏
دل زبيم خالي کن‏ بام بي خطر دارم.‏
رشته هاي زريني تاب دادم از گيسو
تا به رخ بيفشانم يا زچهره بر دارم.‏
گفتي از ترنجستان‏ بوي عشق مي آيد
زان ترنج ها جفتي گفتمت به بر دارم.‏
ميل پاکوبيدن با منت اگر باشد
من چنين هوا در سر از تو بيش تر دارم.‏
در شبي پراز شادي با تو پا ي مي کوبم‏
فرصتي ست مقدور‏ مايه اين قدر دارم.‏
آن که شادماني را‏ کفر محض مي خواند‏
گو بنالد از حسرت من دو گوش کر دارم!

«آنان که رهسپار مرگ‌اند به تو سلام می‌دهند.»

kamkendex — Wed, 04 Nov 2009 21:29:18 GMT

بی‌شک مجال هم‌ذات‌پنداری و ابراز هم‌دردی بسیار فراخ‌تر از اعصار گذشته است. ما دیگر تماشای آدم‌های از دارآویخته، چهارشقه‌شده یا خردشده لای چرخ را نوعی تفریح و سرگرمی روزهای تعطیل نمی‌دانیم. ما فوتبال تماشا می‌کنیم، نه زدوخورد گلادیاتورها را. در قیاس با عهد باستان، هم‌دردی ما با دیگر آدمیان، سهیم‌شدن در رنج و مرگ آنها، افزایش یافته است. تماشای شیرها و ببرهای گرسنه‌ای که آدمیان زنده را تکه تکه می‌کنند و می‌بلعند، یا گلادیاتورهایی که می‌کوشند با نیرنگ و ترفند حریف را زخم بزنند و بکشند، تفریحی نیست که ما با همان میل و رغبتی به انتظارش باشیم که سناتورهای رومی ملبس به ردای ارغوانی، یا مردمان رومی انتظارش را می‌کشیدند. ظاهرا هیچ‌گونه احساس همسان‌بودنی در کار نبود که آن تماشاگران را به انسان‌هایی پیوند زند که آن پائین، در آن گود خونین، برای زنده‌ماندن می‌جنگیدند. همان‌طور که می‌دانیم، گلادیاتورها هنگامی که قدم‌رو وارد گود می‌شدند، سزار را با این کلمات سلام می‌دادند: «آنان که رهسپار مرگ‌اند به تو سلام می‌دهند.»

متن: نوربرت الیاس؛ تنهایی دم مرگ؛ ترجمه: امید مهرگان، صالح نجفی

از هول حلیم به دیگ افتادن

kamkendex — Wed, 04 Nov 2009 15:05:18 GMT

به آتش زدن پرچم ایران با پرچم امریکا واسرائیل عکسی از خبرگزاری مهر

خبرگزاري مهر در يک اقدام غير حرفه اي يکي از تصاوير مربوط به راهپيمايي روز 13 آبان که به آتش کشيده شدن پرچم کشورمان توسط حاميان احمدي نژاد را نشان مي داد را حذف نمود .
آیا این عمل سهوی بوده است ؟

هم چنان الفی

kamkendex — Wed, 04 Nov 2009 08:24:18 GMT

قهرمان های دوره ی کودکی ما یا هاج و حنا و نل و بنر و استرلینگ و بل و سباستین بودند که همه با دنبال مادرشان می گشتند یا مادرشان مرده بود. قهرمان ِ دوره ی کودکی ما تیستوی سبز انگشتی بود که انگشتان سبز کننده داشت، پی پی بود که جوراب های بلند می پوشید و قدرت خارق العاده داشت، مری پاپینز بود که با چترش هر کاری که می خواست می کرد و هر جا که می خواست می رفت. این ها هیچ کدام شباهتی به زندگی ِ ما بچه های دهه ی شصت نداشتند اما یکی بود که عجیب شبیه تک تک ِ ما بود؛ الفی اتکینز. الفی یک بچه ی واقعی بود که وقتی از مدرسه می آمد تنها بود، مادرش به دلایلی که مشخص نبود اصلا در داستان ها نبود و پدرش که شبیه خیلی از پدرهای ِ معمولی دیگر بود سر ِ کار بود. الفی با آن موهای سیخ سیخی و صورت ِ گرد از تاریکی می ترسید، گاهی سراغ ِ شیرینی هایی می رفت که بالای ِ کمد بودند- خدا می داند که چقدر دلم هوسِ آن شیرینی های گرد ِ کوچک را کرده است- و دست الفی بهشان نمی رسید و صدای ِ دوست داشتنی ژاله علو هم همیشه الفی را همراهی می کرد.

الفی همزادِ خیلی از بچه های شهرنشینی بود که دوره ی کودکی شان در دهه ی شصت گذشت و دهه ی شصت دهه ی عجیب و عزیزی بود.

منبع

فقرای میلیاردر!

kamkendex — Tue, 03 Nov 2009 22:47:34 GMT

اقتصاد یک کشور دوست ما روی لینک زیر کلیک کنید امیدوارم کشور ما به این روز نیفتد

اینجا زیمبابوه است با نرخ تورمی معادل 231 میلیون درصد در سال! نرخ برابری 25 میلیون دلار زیمبابوه معادل یک دلار آمریکا است.

حق با اینشتین است «خدا هیچ‌وقت تاس نمی‌اندازد»

kamkendex — Mon, 02 Nov 2009 22:40:18 GMT

«خدا هیچ‌وقت تاس نمی‌اندازد». آلبرت اینشتین با اظهار این جمله برای همیشه مخالفت خود را با فرضیات مکانیک کوانتومی اعلام کرد؛ نظریه‌ای که با سلاحی چون «عدم قطعیت»، به جنگ با آرامش نسبی حاکم بر جهان یکدست و بی‌دغدغه اینشتین رفته بود.

رفته‌رفته پیش‌بینی‌های دقیق و موفقیت‌های بزرگ این دو انشعاب اصلی فیزیک نوین یعنی نظریه نسبیت و مکانیک کوانتومی اما راهی برای رد فرضیات هیچ‌کدام از آن ها باقی نمی‌گذاشت و از طرفی روابط متقابل مابین‌شان را بیش از پیش آشتی‌ناپذیر می کرد. در آخرین زور آزمایی این دو غول دنیای فیزیک، اینشتین پیروز معرکه بود.

در نگرش اینشتین نسبت به جهان، تعاملات گرانشی اجسام، بوسیله میدان یکپارچه ای به نام فضا-زمان کنترل می‌شود

چندی پیش، دانشمندان با به کارگیری تلسکوپ فضایی پرتو گامای فرمی که این روزها تولد یک سالگی‌اش را جشن می‌گیرد، شرایط خوبی برای تشخیص بهترین نظریه‌ای که به توصیف فضا و زمان می پردازد را فراهم آوردند. امروزه، دو نظریه فاتح دنیای فیزیک هستند:

یکی نسبیت که به توصیف نیروی گرانش و حرکات بزرگ مقیاس عالم همچون حرکت سیارات، ستارگان و کهکشان ها می پردازد؛ و دیگری مکانیک کوانتومی که رفتار اتم ها و ذرات زیراتمی را تفسیر و توجیه می‌کند.
عمل‌کرد هر دوی این نظریات در توصیف رفتارهای جهانی که خود در آن حکمرانی می‌کنند، مطلوب و قابل قبول است؛ اما به هیچ‌وجه نمی‌توان با زبان یگانه‌ای چون ریاضیات با هردویشان صحبت کرد.

به عنوان مثال، نگرش هر کدام از آنها به مؤلفه هایی چون فضا و زمان مستقل است و چنین تفاوتی را می‌شود به ساحل و دریا تشبیه کرد:

نسبیت، فضا و زمان را چون دریایی یکپارچه و بی نهایت می‌پندارد؛ اما طبق فرضیات مکانیک کوانتومی، این دو مفهوم بنیادی جهان ما همچون سطح ساحل، دانه دانه و گسسته اند (کوانتوم، جمع کلمه کوانتا به معنای بسته های گسسته انرژی است).

طبق برخی از فرضیات نظریه کوانتومی، شن های تشکیل دهنده فضا اگر وجود خارجی داشته باشند، قطری در حدود 10 به توان 35- متر خواهند داشت که با این حساب تشخیص چنین ذرات ریزی با ابزارهای کنونی بشر امکان پذیر نیست.

اما خوشبختانه فوتون های پرانرژی و سریع پرتو های گاما در اینجا می‌توانند به خوبی حقیقت را تشخیص دهند؛ پرتوهایی که بواسطه وقوع برخی از هولناک ترین رویدادهای کیهانی همچون برخورد لاشه ستارگان مرده، به فضا آزاد می‌شوند.

نظریات انقلابی آلبرت اینشتین در دنیای فیزیک را همه می شناسیم؛ نظریاتی که دریچه های جدیدی را به دنیای پیرامونمان گشودند. در تصویر بالا، یکی از ژیروسکوپ های ماهواره GP-B را مشاهده می‌کنید که در سال 2004 با هدف محک زدن نظریه نسبیت عام اینشتین به فضا پرتاب شد. این ژیروسکوپ های کواتزی، دقیق ترین اجسام کروی ای هستند که تاکنون به دست بشر ساخته شده است؛ بطوریکه بیشترین اختلاف ضخامت پوسته این کره، تنها در حد 40 اتم است!

می دانیم که در پرتو الکترومغناطیس هر چه طول موج کوتاهتر شود، موج حاصله پرانرژی تر خواهد بود. طول موج برخی از قسمت های گستره امواج گاما آنقدر کوتاه است که می‌تواند به آسانی به صحت یکی از دو سناریوی دریا و ساحل پی ببرد.

اگر فضا دانه دانه و شنی باشد، آنگاه امواج گاما در حین عبور از فضا مدام گرفتار دست انداز می‌شوند و اندکی دیرتر از رفقای کم انرژی تر خود به مقصد می رسند. آنچه می ماند، برگزاری یک مسابقه است تا بفهمیم پیروز این میدان سرعت کیست؟

مسابقه سالها است که شروع شده اما داور بازی تنها یک سال است که در جای خود قرار گرفته و آماده داوری است. در دهم ماه می سال جاری، تلسکوپ فرمی موفق به مشاهده انفجاری در 7 میلیارد سال نوری آن‌طرف‌تر شد؛ انفجاری که تنها چندین ثانیه به طول انجامید. پرانرژی ترین بخش پرتوی گامای دریافتی از این انفجار، تنها در حدود 0.829 ثانیه دیرتر رسید.

به گفته «جاناتان گرانوت»، یکی از اعضای تیم تلسکوپ فضایی فرمی در دانشگاه هرتفوردشایر انگلستان، هر چند وقفه اندکی مشاهده شده است، اما این تأخیر به اندازه ای زیاد نیست که حتی ساده‌ترین فرضیات نظریه کوانتومی قادر به توضیح آن باشند. به عبارت دیگر، تا به اینجای کار می‌توان گفت که گستره فضا ـ زمان صاف و یکدست به نظر می‌رسد.

طرحی از تلسکوپ فضایی پرتو گامای فرمی

با این حال، گرانوت به دلیل اینکه مشاهدات اخیر تنها به تحکیم نظریات پیشین پرداخته، اندکی نا امید است. او می‌گوید:

«اگر می‌توانستیم به وضوح چنین تأثیری را (در تأخیر پرتوهای پرانرژی تر) تشخیص دهیم، چنین کاری شایسته جایزه نوبل بود.»

اما او معتقد است هر آزمایشی که اندیشه های دور از دسترس گرانش کوانتومی را محک بزند، فوق‌العاده حائز اهمیت است چرا که فرضیات بنیادین فیزیک، نسبت خوبی با مشاهدات مستقیم ندارند. او افزود:

«این واقعیت مسلم که ما توانسته‌ایم به طور قابل توجهی به تحکیم برخی از مدل‌ها بپردازیم، بسیار عالی است.»

البته نتایج این مشاهدات به این معنا نیست که حتی بهترین تلاش‌هایی که با هدف اتحاد نسبیت و مکانیک کوانتومی انجام پذیرفته، نادرست است.

«لی اسمولین»، فیزیک‌دان نظری مؤسسه پرمیر در واترلوی کانادا معتقد است هنوز نسخه‌های متفاوتی از گرانش کوانتومی موجود است که طبق برخی از آنها سرعت پرتوهای گاما نبایستی تأخیر داشته باشد؛ با این حال او این مشاهدات را بهترین آزمایش فرضیه کلی فضا-زمان کوانتومی دانست.

محاسبات و مشاهدات آینده راهنمای خوبی برای نظریه‌پردازانی است که در صدد اتحاد این دو نظریه سترگند. فرآیند اصلاح این نظریات بزرگ و نهایتاً دست یابی به نظریه‌ای کامل و تمام عیار، تازه در آغاز راه است.

احسان سنایی